A entrega do Premio Cineuropa a Antonio Durán «Morris» clausura a 32ª edición do festival

  • A cerimonia de clausura celebrarase ás 20:30 h. no Teatro Principal compostelán e contará coa presenza do alcalde, Martiño Noriega, e do concelleiro de de Educación e Cidadanía, Manuel Dios.
  • Quince sesións de cinema botarán o peche aos 22 días de cine deste mes de novembro cinematográfico.


Este mércores 28 clausurarase a 32ª edición de Cineuropa, festival que ocupou 22 días deste mes de novembro e no que se proxectaron 307 títulos de máis de 50 países en nove sedes compostelanas. O punto final estará protagonizado por ese actor galego e á vez universal que é Antonio Durán «Morris», quen recollerá o terceiro dos Premios Cineuropa que o festival outorgou nesta edición. Actor de teatro, cinema e televisión, de poderoso virtuosismo mesmo para dotar de instólita humanidade aquelas personalidades patolóxicas que salpimentan a súa prolífica filmografía. Morris Durán recibirá o seu merecedísimo galardón de mans do alcalde de Santiago de Compostela Martiño Noriega nun acto que dará comezo no Teatro Principal ás 20:30 h.

O II Xurado Novo de Cineuropa, conformado por sete mozas e mozos de entre 18 e 25 anos, tamén terá un papel activo no evento. Logo de valorar ao longo deste 22 días un total de 22 filmes, Aldara Pagán, Ángel López Rivas, Antía Díaz López, Laura Sixto, Gonzalo Rodríguez de Uña, Sara García Cabeza e Xoán Fernández Diz lerán a composición do seu palmarés composto polas seguintes categorías: Mellor Película, Mellor Director, Mellor Guión, Mellor Interpretación Feminina e Mellor Interpretación Masculina.

Pola súa banda, o concelleiro de Educación e Ciudadanía de Santiago de Compostela, Manuel Dios Diz, fará entrega do Premio Dereitos Humanos, concedido ao filme máis votado polo público do festival da sección Dereitos humanos: a memoria é presente.

De seguido, a cerimonia será clausurada coa proxección do filme Kursk, o último filme do recoñecido dinamarqués Thomas Vinterberg. Centrando Kursk sobre a misión de salvamento marítimo e a supervivencia da tripulación a porta pechada, así como na inquietude das familias, Vinterberg non esquece cargar o seu thriller claustrofóbico cunha aguda crítica da sociedade rusa de principios de século XXI, e o seu discurso de fachada que pretende esconder as fallas dun país de infraestruturas vetustas. A posta en escena, sobria e desposuída de grandes artificios, fai xustiza ao trauma das familias e ao sacrificio destas novas vítimas condenadas sobre o altar do orgullo nacionalista. Un drama político e humano, tinguido de punxente melancolía e cólera ardente.

Outras catorce sesións encherán de cine a programación do día, a salientar:

Obra sen autor, de Florian Henckel, unha das favoritas do público desta edición, que terá o último pase no Teatro Principal ás 17 h. Trátase dun drama en tempos de divisións, fronteiras, guerras, réximes liberticidas, esvásticas e amores bigger tan life. E da arte como mecanismo de guión que representa esa pugna entre a liberdade e a opresión, entre a memoria e o soterramento.

Plaire, aimer et courir vite, filme de Christophe Honoré que poderemos ver no Teatro Principal ás 23 h., e na que a evocación dunha historia de amor condenada á dilución e, con todo, vivida coa intensidade do gozar do momento.

Pity, de Babis Makridis, proxectarase no Salón Teatro ás 18:15 h. Tendo como eixo central a formidable interpretación de Yannis Drakopoulos —que nun sublime exercicio de xestualidade keatoniana, combina impasible o gag absurdo con momentos da perversidade máis absoluta—, Pity mantén o ton e o ritmo austeros, zarrapicados dun humor tan negro que se acaba sentindo como un coitelo entre as costelas. Elegantemente concibida e depravadamente convincente.